Navelina Pomarańcze

Jest pierwsza w zbiorze.

Odkryta w Riverside, w Kalifornii, w 1910 roku jako spontaniczna mutacja Washington Navel, pierwotnie nadano jej nazwę Smith's Early Navel.

W 1933 roku Uniwersytet Kalifornijski wysłał ją do Walenckiego Instytutu Badań Rolniczych w Hiszpanii, gdzie nadano jej nazwę Navelina. Co ciekawe, odmiana nie rozprzestrzeniła się komercyjnie aż do 1968 roku, kiedy to przekazano ją do szkółek, po czym zyskała wielkie znaczenie handlowe.

Wśród odmian pomarańczy Navelina jest typu Navel, drzewo jest średniego rozmiaru, o mniej lub bardziej zaokrąglonym kształcie, z dużymi i ciemnozielonymi liśćmi. Drzewo jest bardzo plenne, choć z pewną skłonnością do przemienności owocowania.

Jest to odmiana pomarańczy najbardziej odporna na zimno i wapno. Zwykle poddaje się ją odzielaniu, aby przyspieszyć zbiór. Szybko wchodzi w owocowanie, i to obficie, jest jedną z najczęściej uprawianych odmian, o wysokiej jakości do spożycia w stanie świeżym. Jest bardzo interesująca we wszystkich strefach uprawy cytrusów, ale zwłaszcza w tych, gdzie ryzyko przymrozków jest większe i dlatego pożądany jest bardzo wczesny zbiór.

Owoce są dużego rozmiaru, o zaokrąglonym lub lekko owalnym kształcie, jest to pomarańcza, która nie ma nasion, miąższ jest mięsisty i o dużej ilości soku, skórka jest intensywnie pomarańczowa, a pępek mało wydatny.

Odmiana ta była bardzo popularna w Hiszpanii w ostatnich 30 latach, ze względu na jej wysoką jakość oraz fakt, że w tych warunkach pozwalała rozpocząć zbiór bardzo wcześnie i z owocem w doskonałym stanie.