Europejskie przepisy dotyczące pestycydów

Każdego dnia coraz więcej klientów prosi o owoce zgodne z normami ustalonymi przez Eurep, „GLOBAL GAP”, i certyfikowane według tego protokołu; troszczą się o bezpieczeństwo żywnościowe produktu, poszanowanie środowiska i bezpieczeństwo pracownika. Niektóre normy GlobalGAP opierają się na tym, co definiują jako dobre praktyki rolnicze (DPR), i są bardzo wymagające.

Unia Europejska jest obecnie ważnym konsumentem pestycydów, gdyż jej zużycie stanowi około jednej czwartej rynku światowego. Na poziomie europejskim przeważa stosowanie fungicydów, a następnie herbicydów, insektycydów i innych pestycydów. Rynek przekracza 6 miliardów euro rocznie.

Zalety stosowania pestycydów są oczywiste dla zapewnienia ilości, jakości i regularności produktów rolnych. Nie należy jednak zapominać, że są to substancje toksyczne, które mogą szkodzić zarówno zdrowiu ludzi, zarówno stosujących, jak i konsumentów, jak i środowisku. Obecnie w Unii Europejskiej priorytetowe są wszystkie kwestie dotyczące bezpieczeństwa żywności i ochrony środowiska, dlatego podejmuje się szereg działań, zarówno regulacyjnych, jak i kontrolnych, w celu zwiększenia ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz środowiska, które bezpośrednio wpływają na stosowanie pestycydów. Środki te stają się coraz bardziej restrykcyjne.

Obecnie europejskie przepisy dotyczące pestycydów koncentrują się zasadniczo na kontroli początku łańcucha poprzez tzw. Jednolity Rejestr Europejski oraz końca łańcucha poprzez przepisy i kontrole dotyczące pozostałości w żywności, przy czym większość dotyczących zasad stosowania (ograniczenia według stref, upraw, technik aplikacji, uprawnienia do stosowania pestycydów, kontrole sprzętu do aplikacji, plany nadzoru nad stosowaniem, usuwanie opakowań itp.) należy do kompetencji państw członkowskich.

Ogólnie europejskie przepisy mają na celu:

  • Zmniejszyć zagrożenia dla zdrowia i środowiska.
  • Poprawić kontrolę nad stosowaniem i dystrybucją pestycydów.
  • Zmniejszyć szkodliwe substancje czynne, zastępując najbardziej niebezpieczne bezpieczniejszymi alternatywami, w tym niechemicznymi.
  • Promować praktyki rolnicze o ograniczonym lub zerowym stosowaniu pestycydów.
  • Ustanowić przejrzysty system informacji z odpowiednimi wskaźnikami.